“เปลี่ยนลูกให้ฉลาด”ฝึกลูกให้คิดเอง ทำเป็น กล้าตัดสินใจเพียง”จัดระเบียบข้าวของ”

เมื่อจัดบ้านได้เรียบร้อย ความคิดก็เป็นระเบียบ สิ่งที่เกิดขึ้นทันทีคือ “พื้นที่ว่าง” ดังคำกล่าวที่ว่า “หาก็ง่าย หายก็รู้ ดูก็งามตา” เคล็ดลับอีกอย่างคือ การฝึก “ใช้สายตาเลือกเฟ้น” พิจารณาสิ่งของเป็นประจำ จะช่วยให้ลูกตัดสินใจได้อย่างฉับไวและมั่นใจในตนเอง

แค่จัดระเบียบข้าวของ…ลูกก็ฉลาดขึ้น!!!เทคนิค “ลด โละ ละ” ฝึกลูกให้คิดเอง ทำเป็น กล้าตัดสินใจ อาจารย์ฮิเดะโกะ ยะมะชิตะเมื่อสังคมปัจจุบันต้องการคนที่ “คิดเป็น ทำเป็น แก้ปัญหาได้” เด็กในวันนี้จึงถูกสอนให้มีทักษะรอบด้าน โดยเฉพาะ “การฝึกให้คิด” ที่เป็นพื้นฐานสำคัญของการเรียนรู้และการใช้ชีวิตในอนาคต  หน้าที่สำคัญคงหนีไม่พ้นพ่อแม่ว่าจะทำอย่างไรเพื่อสร้างทักษะเหล่านี้ให้กับลูกตั้งแต่ยังเล็ก เชื่อหรือไม่? พ่อแม่ทุกคน “เปลี่ยนลูกให้ฉลาดขึ้นได้” ด้วยเคล็ดลับง่าย ๆ อย่าง “การจัดระเบียบข้าวของ”

อาจารย์ฮิเดะโกะ ยะมะชิตะ

อาจารย์ฮิเดะโกะ ยะมะชิตะ ผู้เชี่ยวชาญด้านการจัดระเบียบข้าวของซึ่งเป็นต้นตำรับ “การลด โละ ละ” คนแรกของญี่ปุ่น ถ่ายทอด 80 เคล็ดลับที่ช่วยให้ลูกคิดเอง ทำเป็น ตัดสินใจได้ ผ่านการจัดระเบียบข้าวของไว้ในหนังสือ “เปลี่ยนลูกให้ฉลาดขึ้น” จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์  สอดแทรกแนวคิดและมุมมองใหม่ ๆ ที่สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของระบบการเรียนการสอนในปัจจุบัน ที่เปลี่ยนจาก “การท่องจำ” มาเป็น “การฝึกให้คิด” ผ่านเนื้อหาที่สั้น กระชับ เข้าใจง่าย และนำไปใช้ได้จริง

คำว่า “ลด โละ ละ” เป็นศัพท์เฉพาะที่ผู้เขียนบัญญัติขึ้นเอง มาจากคำว่า “ดันชะริ (断捨離 / dan-sha-ri)” ในภาษาญี่ปุ่น ซึ่งเป้าหมายสำคัญของการลด โละ ละ ไม่ใช่การทิ้งข้าวของทุกอย่าง แต่เป็น“การคัดเลือกสิ่งของ” ฝึกคิด พิจารณา และทบทวนความผูกพันของตัวเรากับสิ่งของเหล่านั้น แล้วเลือกทิ้งสิ่งที่ไม่จำเป็นจนได้อยู่ท่ามกลางสิ่งของที่ชอบ  ด้วยเหตุนี้ “การลด โละ ละ” จึงนำมาใช้ฝึก “ทักษะการคิดและการตัดสินใจ” ให้กับเด็กได้

เริ่มแรกพ่อแม่หลายคนอาจสับสน ไม่รู้จะเริ่มอย่างไรดี ขอแนะนำให้ทำให้ลูกดูเป็นตัวอย่างก่อน โดยเริ่มง่าย ๆ จากการลด โละ ละข้าวของที่เป็นของพ่อแม่เอง เช่น นิตยสารสักเล่มที่ถูกทิ้งไว้ตรงมุมห้อง พวงกุญแจที่ระลึกเก่า ๆ หรือเสื้อยืดที่ซุกไว้ด้านในสุดของตู้เสื้อผ้าก็ได้ จากนั้นจึงให้ลูกลองจัดระเบียบข้าวของของตน ด้วยกระบวนการคิด-เลือก-ตัดสินใจว่าสิ่งที่อยู่ตรงหน้า “จำเป็น-เหมาะสม-น่าพอใจสำหรับตัวเองในตอนนี้หรือไม่” ซึ่งทั้ง 3 คำถามนี้เป็นการทำงานร่วมกันของสมองซีกซ้ายและซีกขวาที่ช่วยฝึกทักษะการคิดนั่นเอง

การจัดระเบียบข้าวของ เด็กต้องถามตัวเองซ้ำ ๆ ให้แน่ใจและตัดสินใจให้ได้ว่าจะ “ทิ้ง” หรือ “ไม่ทิ้ง” ของสิ่งนั้น  พ่อแม่ควรปล่อยให้เป็นความคิดของลูกเป็นหลัก อาจให้คำแนะนำได้บ้างแต่ไม่ชี้นำ นี่คือจุดเริ่มต้นที่ช่วยให้เด็กมีความคิดเป็นของตนเอง เผชิญหน้ากับสิ่งต่าง ๆ ทบทวนความสัมพันธ์ที่มีต่อสิ่งนั้น และรับผิดชอบต่อผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นโดยไม่โทษคนอื่น

เมื่อจัดบ้านได้เรียบร้อย ความคิดก็เป็นระเบียบ สิ่งที่เกิดขึ้นทันทีคือ “พื้นที่ว่าง” ดังคำกล่าวที่ว่า “หาก็ง่าย หายก็รู้ ดูก็งามตา”  เคล็ดลับอีกอย่างคือ การฝึก “ใช้สายตาเลือกเฟ้น” พิจารณาสิ่งของเป็นประจำ จะช่วยให้ลูกตัดสินใจได้อย่างฉับไวและมั่นใจในตนเอง ทว่า เวลาฝึกเคลียร์ข้าวของมักมีความคิดต่อไปนี้แวบเข้ามาในหัว เช่น ต่อไปอาจได้ใช้อีก ตอนนี้ไม่ใช้แต่อาจต้องใช้ขึ้นมาก็ได้ มีความทรงจำดี ๆ เกี่ยวกับสิ่งนี้ หรือคนสำคัญให้มาเลยไม่อยากทิ้ง เป็นต้น  อย่าลืมว่าสิ่งสำคัญคือ การคิด-เลือก-ตัดสินใจโดย “ยึดถือความคิดตัวเองในปัจจุบันเป็นหลัก” ว่าอยากทำอย่างไร เมื่อเด็กกล้าตัดสินใจ จึงนำไปสู่ “ความนับถือตนเอง” ซึ่งนี่แหละคือแก่นแท้ของทักษะการเรียนรู้ที่จำเป็นต่อจิตใจและการมีชีวิตอยู่ ทักษะการคิดซึ่งจำเป็นในอนาคต ไม่อาจสร้างได้จากเทคนิคการทำข้อสอบ แต่เป็นสิ่งที่แลกมาด้วยบททดสอบชีวิตในทุกด้าน และไม่ใช่สิ่งที่จะเคี่ยวเข็ญบีบบังคับตัวเองให้ทำและเห็นผลในเวลาอันสั้น แต่เป็นการทบทวนตัวเองจากเรื่องเล็กๆ ใกล้ตัว ให้ความสำคัญกับลูกและสร้างความสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน

ขอบคุณ   www.komchadluek.net

Facebook Comments

517total visits,1visits today